یکی از مسائلی که این روزها من رو به شدت آزار میده، وقتاییه که مجبورم با برادرزاده ی کوچیکم درس هاش رو تمرین کنم و می رسیم با هم به روخوانی قرآن. بعد از تموم کردن روخوانی آیه ها با کلی غلط های بامزه، مجبورم برای چشمای منتظرش که از شوق برق می زنن دست بزنم و بهش بگم آفرین
